Zamów bezpłatny NEWSLETTER!
Bądź na bieżąco!
Wypełnij formularz! Kliknij tutaj!
Gdy klient nie płaci za usługę
Często zdarza się sytuacja, że małe firmy, często jednoosobowe są brane jako podwykonawcy do wykonania zleconych prac. Robota wykonana i odebrana, a mimo wszystko klient/strona umowy zwleka z zapłatą. Faktura została wystawiona, podatki trzeba zapłacić, termin zapłaty już minął, klient nie odbiera telefonów. Co w tej sytuacji możemy zrobić?
Procedura ściągania należności w przedstawionej sprawie jest ściśle związana z faktem, iż obie strony sporu są podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. W postępowaniu sądowym konieczne będzie zastosowanie się do licznych wymogów formalnych nałożonych na takie podmioty ze względu na ich profesjonalizm.
Krok I
Pierwszą czynnością, jakiej powinno się dopilnować jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowego jest wezwania dłużnika do zapłaty z wyznaczeniem mu dodatkowego terminu do uiszczenia należności. Należy tego dokonać za potwierdzeniem odbioru (wzór wezwania do pobrania)
Krok II
Po upływie tego terminu, jeżeli dłużnik w dalszym ciągu nie uiści należności, można będzie złożyć pozew o zapłatę. Należy jednak pamiętać, że będzie to postępowanie gospodarcze - powód w pozwie będzie musiał wskazać na wszystkie twierdzenia i dowody istnienia długu (np. umowa, protokół odbioru prac, faktura, wezwanie do zapłaty) pod rygorem utraty prawa powoływania się na nie w dalszych etapach.
Jakiego wzoru pozwu użyć?
Wzór pozwu jest zależny od tego, jakiej kwoty będzie się dochodzić od dłużnika:
- do 10 000 zł - pozew musi być złożony na formularzu sądowym
- powyżej 10 000 zł -pozew należy sformułować samodzielnie. Poza tym musi on spełniać co najmniej wymogi z art. 126 i 187 Kodeksu postępowania cywilnego, a także należy pamiętać o prawidłowym jego opłaceniu przy wniesieniu do sądu.
Mamy nadzieję, że podane informacje pomogą w dochodzeniu należnych kwot.
Wyciąg z Kodeksu Postępowania Cywilnego
Art. 126. § 1. Każde pismo procesowe powinno zawierać:
1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
2) oznaczenie rodzaju pisma;
3) osnowę wniosku lub oświadczenia oraz dowody na poparcie przytoczonych okoliczności;
4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
5) wymienienie załączników.
§ 2. Gdy pismo procesowe jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sporu, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt.
§ 3. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
§ 4. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała.
Art. 187. § 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać:
1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna;
2) przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.
§ 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski o:
1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych;
2) dokonanie oględzin;
3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin;
4) zażądanie na rozprawę dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób trzecich.


Porady 


