Dylatacje są to przerwy konstrukcyjne, wykonane w celu ochrony elementów budowli przed niekontrolowanym pękaniem z powodu skurczów, różnic temperatur lub przewidywanych ruchów budynku. Dylatacje, które przecinają budowlę w całej płaszczyźnie przekroju, od ław fundamentowych po konstrukcje dachu są elementem konstrukcji i najczęściej są dokładnie określone przez projektanta. Nas bardziej interesują dylatacje w podłożach i podkładach pod okładziny i w samych warstwach licowych.
    Na styku podłogi i ścian, wokół całego pomieszczenia niezbędna jest dylatacja obwodowa, która skompensuje ruchy podkładu pod posadzką z powodu rozszerzania termicznego. Wykonujemy ją umieszczając przy ścianie elastyczny materiał (samoprzylepna taśma z miękkiego poliuretanu) przed wylaniem szlachty na całej jej grubości. Im większa powierzchnia podłogi, tym grubsza szczelina. Wykonujemy je niezależnie od wielkości pomieszczenia.
    Szczeliny przeciwskurczowe należy wykonywać w podkładzie z zaprawy cementowej lub z betonu i powinny one dzielić podłogę na pola o powierzchni nie większej niż 36m2, przy długości boku prostokąta nieprzekraczającej 6m. Jeżeli mamy ogrzewanie podłogowe, wielkość pól powinna być ograniczona od 10m2, przy najdłuższym boku do 4m. Jeśli tylko część podłogi jest ogrzewana, musi być oddylatowana od pozostałej powierzchni. Na wolnym powietrzu pole między szczelinami nie powinno przekraczać 5 m2 przy największej długości boku 3 m. Szczeliny przeciwskurczowe w podkładzie cementowym powinny być wykonane jako nacięcie o głębokości 1/3 – 1/2 grubości podkładu.. Jeśli pomieszczenie ma kształt litery L, T lub inny nieprostokątny, dylatacje wykonujemy na przedłużeniu ściany wypukłego narożnika.
    Dylatacja musi być linią prostą i pokrywać się w pionie z projektowaną spoiną w poziomie okładziny ceramicznej. Jest możliwość przesunięcia dylatacji w inne miejsce. Starą należy wypełnić masą zalewową na bazie żywicy epoksydowej lub poliestrowej i obok naciąć właściwą. Pamiętać trzeba jednak, że przed zalaniem trzeba szczelinę odpylić i wysuszyć.
    Dylatacje na powierzchniach z hydroizolacji muszą być zabezpieczone specjalną, elastyczną taśmą. Środkową część taśmy wprowadzamy w szczelinę w ten sposób, aby miała kształt litery U. Jej krawędzie, które są zakończone specjalnym „bandażem”, zatapiamy w masie hydroizolacji na powierzchni poziomej. Wlot do szczeliny zabezpieczamy sznurem z poliuretanu przed zaprawą klejową i śmieciami.
    Nad dylatacją szczelina fugowa powinna być wypełniona masą o dużej odkształcalności. Mogą to byś masy silikonowe, najlepiej w kolorach fug, jeśli podłoga nie wymaga podwyższonej odporności na ścieranie. Pamiętać jednak należy o tym, że masa silikonowa nie powinna być przyklejona do spodniej płaszczyzny szczeliny spoiny, a jedynie do jej boków, czyli rantów płytek, oraz że grubość silikonu w fudze powinna być mniejsza od jego szerokości.

    Dziękuję za listy, czekam na następne propozycje tematów, które Was interesują. Jeszcze raz życzę spokojnych Świąt Bożonarodzeniowych i odpoczynku po wytężonej pracy na koniec roku.

Wasz Paweł Zawodowiec

na początek strony