


|
Kiedy glazurnik nie odpowiada za wady? Co zrobić ze klientem, który na każdym kroku stara się zaoszczędzić, a ponadto wszystko wie najlepiej? Jak zapobiec sytuacjom, w których zamiast polecanego przez nas materiału, kupuje najtańszy? Kto powinien w takim przypadku zapłacić za ewentualne szkody wynikające z zastosowania niewłaściwego materiału lub technologii? Pewnie nie raz zdarzyły się każdemu fachowcowi sytuacje, kiedy na przykład, inwestor zakupiwszy bardzo drogie, wielkoformatowe płytki chciał oszczędzić na chemii budowlanej. Wymusił ich montaż na najtańszym, zupełnie nieodpowiednim kleju. Nie trudno domyśleć się skutków i tego, kto został obarczony odpowiedzialnością za to że płytki odpadły. Oczywiście glazurnik – przecież jest profesjonalistą! Nie można inwestora zmusić do zastosowania konkretnej technologii. Warto jednak wiedzieć jak uniknąć odpowiedzialności za czyjeś błędy. Ale zacznijmy od początku… Odpowiedzialność za wady, które ujawnią się w wykonanej usłudze (dziele). Treścią umowy o dzieło jest konkretny rezultat czyli tzw. dzieło powstałe w wyniku zamówienia. Musi być wykonane fachowo i z należytą starannością. Glazurnik przyjmujący zamówienie - jako podmiot wyspecjalizowany - ma obowiązek ustalić na etapie zawierania umowy wszystkie istotne warunki tego zamówienia. Powinien również wykazać się znawstwem materiału i jego właściwości tak, aby nie dopuścić do powstania wad. Czasami jednak, pomimo należytej staranności, rezultat końcowy usługi nie jest zgodny z zamierzeniami i oczekiwaniem stron. Dzieło ma wady, które czasami powstają nie z winy wykonawcy. Przy odpowiedzialności za wady, które ujawnią się po wykonaniu usługi (dzieła) bardzo ważną kwestią jest, kto zamawia wykonanie usługi. Inaczej bowiem unormowane są zasady reklamowania usługi i związanej z tym odpowiedzialności wykonawcy, kiedy jedną ze stron umowy jest osoba fizyczna (konsument), a inaczej, gdy stronami umowy są dwa równoprawne podmioty zorganizowane np. dwóch przedsiębiorców. Należy pamiętać, że glazurnika prowadzącego działalność gospodarczą uważa się za profesjonalistę, gdyż usługi, które świadczy wykonuje zawodowo i odpłatnie. Ponosi więc pełną odpowiedzialność za jakość i wady, które się ujawnią. Natomiast klient (konsument) osoba fizyczna jest najsłabszym podmiotem na rynku gospodarczym i podlega szczególnej ochronie prawnej. W związku z tym warto przypomnieć, że jeśli w rezultacie umowy zawartej między glazurnikiem a konsumentem – osobą fizyczną, powstała rzecz ruchoma (np. stolik lub szafka obłożone glazurą) i ma ona wady, czyli jest niezgodna z umową, do dochodzenia roszczeń mają zastosowanie przepisy o sprzedaży konsumenckiej. Przepisy te są korzystne przede wszystkim dla konsumenta. Uprawnień konsumenta, w tym wypadku, nie można wyłączyć ani ograniczyć w drodze umowy zawartej przed wystąpieniem wad czyli niezgodności towaru z umową. Oznacza to, że w umowie zawieranej z konsumentem nie można zastrzec, że glazurnik nie odpowiada za całość lub jakąś część dzieła, które ma powstać. W szczególności nie można tego dokonać przez oświadczenie kupującego, że wie o wszelkich niezgodnościach towaru z umową (wadach). Gdy rezultatem umowy nie jest rzecz ruchoma (np. okładzina ceramiczna na ścianie i podłodze), reklamowanie takiego dzieła przez konsumenta odbywa się z zastosowaniem przepisów ogólnych kodeksu cywilnego dotyczące rękojmi za wady. Kiedy zamawiającym jest konsument – osoba fizyczna, ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest dopuszczalne, ale tylko w wypadkach określonych w przepisach szczególnych. Przepisy dotyczące realizacji umów o dzieło, stanowią, że: „ gdy dzieło uległo zniszczeniu lub uszkodzeniu wskutek wadliwości materiału dostarczonego przez zamawiającego albo wskutek wykonania dzieła według jego wskazówek, przyjmujący zamówienie może żądać za wykonaną pracę umówionego wynagrodzenia lub jego odpowiedniej części, jeżeli uprzedził zamawiającego o niebezpieczeństwie zniszczenia lub uszkodzenia dzieła”. Kiedy taka sytuacja może mieć miejsce? Często klient sam zobowiązuje się, że dostarczy materiały niezbędne do wykonania zamówienia, a wykonawca po wykonaniu prac rozliczy się z otrzymanych materiałów. Klient bez konsultacji z wykonawcą, kupuje materiał wadliwy lub niewłaściwy (z punktu widzenia profesjonalisty) lub ze względu na koszty nie chce kupić materiału zalecanego przez wykonawcę. Wówczas wykonawca jako profesjonalista musi uprzedzić zamawiającego o konsekwencjach, jakie mogą powstać w wyniku zastosowania nieodpowiedniego materiału. Podjęcie się wykonania usługi bez wyraźnego zastrzeżenia co do ryzyka usługi, nie zwalnia przyjmującego zamówienie od odpowiedzialności za zniszczenie lub uszkodzenie dzieła. Oczywiście dla celów dowodowych wskazane jest, aby fakt, że wykonawca uprzedził zamawiającego był bezsporny. Najlepiej potwierdzić go na piśmie. Myślę, że może to być pisemne oświadczenie zamawiającego, że został uprzedzony o niebezpieczeństwie, jakie może wiązać się z zastosowaniem nieodpowiedniego materiału (wzór). Natomiast, gdy materiały zakupi i dostarczy wykonawca nie ma możliwości wyłączenia swojej odpowiedzialności, tłumacząc się wadami materiału. Jako profesjonalista powinien zakupić materiały odpowiednie do prawidłowego wykonania zamówienia. Inaczej sytuacja wygląda, jeżeli zamawiającym usługę jest podmiot równoprawny np. drugi przedsiębiorca. Wówczas, w przypadku wystąpienia wad zawsze mają zastosowanie przepisy kodeksowe dotyczące rękojmi za wady. Ustawodawca oceniając strony jako równe, pozostawił im swobodę w ukształtowaniu wzajemnych praw i obowiązków wynikających z rękojmi. Stosownie do tego przepisy przewidują, że „strony mogą odpowiedzialność z tytułu rękojmi rozszerzyć, ograniczyć lub wyłączyć”. Czyli zawierając umowę strony mogą ustalić, kto i w jakim zakresie będzie odpowiadał za wady z tytułu rękojmi, które ujawnią się w dziele - z zastrzeżeniem, że wyłączenie lub ograniczenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest zawsze bezskuteczne, jeżeli sprzedawca (wykonawca) zataił podstępnie wadę przed kupującym (zamawiającym). Wzór oświadczenia
|
Copyright © Polskie Zrzeszenie Płytkarzy